Dursun , Temel'e sormuş;
- İğnesu var, sokamaz;
- Kanadu var, uçamaz;
- Peteğu var, bal yapamaz. Temel, hemen cevabı yapıştırmış:
- S.keyum öyle ariyi..!!!!

Temel ile İdris Fransa'ya geyik avına gitmiş. Av da av yani... Deniz uçağıyla bir krater gölüne inecekler, dağlarda avlanacaklar sonra dönecekler... Şimdi onlara katılalım...
- Pilot: "Beyler göle indik, size iyi avlar. Bir hafta sonra tekrar bu göle sizi almak üzere iniyorum. Ancak şunu peşin peşin söyleyeyim, adam başı bir geyik taşıma hakkınız var. Deniz uçağı daha fazlasını kaldırmıyor."
-Tamam, biz zaten seri avı düşünüyor değiliz, asıl kafamız dağılsın diye buradayız.
- Harika, iyi avlar. Rastgele! Bir hafta sonra deniz uçağı göle iner... Pilot bir bakar ki... Bizimkilerin yanında, adam başı iki geyik!
- Bravo da, adam başı tek geyik demiştik. Bu uçak, bu ağırlığı taşımaz.
- Taşır taşır.
-Taşımaz.
- Taşır taşır.
- Beyler bakın! Burası Avrupa Birliği, her şeyin bir kuralı var. Nizam var intizam var! Dört geyikle binerseniz bu uçak havalanamaz.
- Havalanır havalanır.
- Olmaz!
- Geçen yılki pilot havalandı ama...
- Havalandı mı? Dört geyikle mi? Buradan mı?
- Evet tastamam öyle. Geçen yılki pilot, dört geyikle havalandı!
- Madem o pilot yaptı, ben de yaparım. Hayatımda ilk defa böyle bir şey yapıyor olacağım ama kanıma girdiniz. Hadi yükleyin geyikleri, binin, bağlayın kemerlerinizi, kalkalım. Pilot gazı verir... Deniz uçağı göl üzerinde süratlenir... Süratlenir... Kızaklar sudan kesilir ama uçak bir türlü ağırlığı kaldırıp yükselemez... . Ve sonuçta burun üstü ormanın içine çakılır, bin parçaya ayrılır. Şans eseri kimsenin burnu kanamadan herkes kurtulur. Ormanda, yarı baygın, paramparça olmuş uçağın yanında, bizim avcılardan İdris kendine gelir, kafayı kaldırır... Temel de gözlerini açmıştır... Gözlerini açan İdris sorar:
-Ula Temel , neredeyiz biz? Bizimki şöyle bir etrafa bakar...
- Hemen hemen.... Geçen yıl düştüğümüz yerin 200 metre kadar gerisinde!

Sarışın yanmış iki kulağıyla doktora gider. Doktor;
- ''Kulaklarına ne oldu''. Sarışın;
- ''Ütü yapıyordum ve telefon çaldı. Ben de telefon diye ütüyü koydum kulağıma''. Doktor;
- ''Peki öteki kulağına ne oldu?''. Sarışın;
- ''Lanet olası tekrar aradı''...

Bodrum'da bir eczanenin kapısı açılmış içeri yakışıklı bir delikanlı girmiş. Çekingen bakışlarla ortalığı inceledikten sonra bankonun arkasındaki hanıma yaklaşarak sormuş.
-"Afedersiniz, eczacı bey yok mu acaba?"
- "Buyrun, eczacı benim"
- "Ben gideyim" demiş delikanlı ve kapıya yönelmiş. Kadın gencin mahcubiyetini hissetmis ve israr etmiş.
- "Beyefendi ben bir sağlık mensubuyum, her türlü sorununuzu bana anlatabilirsiniz, sıkılmayın lütfen" demiş. Bunun üzerine genç adam sıkılarak anlatmaya baslamış :
-"Pazartesi günü kız arkadaşımla buraya tatile geldik. O gün akşama kadar 3 defa cinsel ilişki de bulunduk. Salı günü 5 defa yaptık bu işi" demiş kızararak ve devam etmiş,
- "Bu gün çarsamba, öğlen oldu, 5 defa da bugün"
- "Pekiyi?" demiş eczacı gözleri büyüyerek. Genç adam devam etmiş.
-"Bu durumda bana ne verirsiniz?" Eczacı kadın saçlarını şöyle bir geriye atıp, genç adamın gözlerinin içine bakarak
-"Yemen içmen benden, ayda 3000TL veririm."

Vezirler huzura çıkmışlar:
- Padişahım, hazinede para kalmadı. Yeni vergilere ihtiyacımız var, diyerekten.. . Padişah, kavuğunun altından kafasını kaşımış,
- Eeee! Ne vergisi koyalım?, demiş..
- Köprülere adam koyalım, geçenden bir akçe alsınlar! Padişah,
- Tamam, demiş. Aradan bir süre geçtikten sonra sormuş vezirlerine:
- Tepki var mı?
- Hiç bir tepki yok!
- İyi o zaman köprünün diğer tarafına adam koyun, çıkandan da bir akçe alsın! Aradan bir süre geçmiş, Padişah:
- Var mı şikayet?
- Yok! Halkının tepkisizliğine kızan Padişah, gürlemiş:
- Köprülerin ortasına da adam koyun, gelip geçeni becersin! Aradan birkaç gün geçmiş, halktan bir tepkinin olmamasına içerleyen Padişah, çağırmış vezirlerini,
-Halkı dinleyelim hele bir, demiş gitmişler köye, Padişah sormuş:
- Var mı şikayet? Ses yok. Padişah tekrar :
-Var mı şikayet ? Şikayeti olan söylesin! diye gürleyince arkalardan cılız bir ses duyulmuş:
-Padişahım, o köprünün ortasındaki adam var ya!..
- Eeee!, demiş Padişah bir umutla...
- Aksamları çok kalabalık oluyor, sıra uzuyor, eve geç kalıyız, bir adam daha koysanız...

Bir Arap Emir inin oğlu Almanya'ya eğitime gider. Bir ayın sonunda ailesine şöyle bir mektup gönderir:
- "Berlin süper bir yer, insanlar da çok sempatik ve burayı çok seviyorum, ama profesörlerim okula tramvayla gelirken ben Mercedes' imle gelmekten biraz utanıyorum." Birkaç gün sonunda çocuk bir mektup alır, mektupta 1 milyon dolarlık bir çek ve şu kelimeler vardır: "Artık utanmana gerek yok, git sen de kendine bir tramvay al"

Temel araba sürerken kırmızı ışıkta geçmiş. Tabii bunu gören polis Temel'i durdurmuş.
- Polis: 'Ehliyet ve ruhsat beyfendi!' ;
-Temel: 'Verdunuzda mi isteysunuz..'

Temel ucakla Trabzon'a gidecekmiş. Oturmuş bir yere rastgele. Asıl yer sahibi gelmiş:
- 'Beyfendi burası benim yerim kalkar mısınız?'
- 'Hayır.'
- 'Beyfendi burası benim yerim kalkın.'
- 'Hayır.' Yer sahibi gider hostese başvurur.
- 'Beyfendi burası sizin yeriniz değil, kalkar mısınız lütfen?'
- 'Kalkmam.' Hostes çare bulamayınca kaptana başvurur. Kaptan, Temel'in kulağına bir şey fısıldar ve Temel kalkar, arka tarafa oturur. Herkes hayret etmiş durumdadır, 'Biz bu kadar uğraştık kalkmadı acaba kaptan nasıl kaldırdı bunu' diye. Dayanamazlar, Kaptan'a sorarlar:
- 'Dedim ki burası Trabzon'a gitmez..'

Yaşlı adam ölüm döşeğindeydi... Artık son dakikalarını yaşıyordu... Hasta yatağında yatarken birden mutfaktan gelen kokuyu duydu, en sevdiği çikolatalı kurabiyelerin kokusu... Birden gözleri aralandı, kendini ayağa kalkacak kadar güçlü hissetti... Bu şaşılacak bir şeydi, ölmek üzere olan adamı ayağa kaldırmaya kurabiyelerin kokusu yetmişti... Duvara tutunarak merdivenlere kadar yürüdü... Basamakları ağır ağır inerken sanki mutfağa değil hayata yaklaşıyor gibi heyecanlıydı... Nihayet mutfak kapısına kadar geldi... İşte masanın üzerindeki tepside onlarca çikolatalı kurabiye, tam karşısında duruyordu... Son gücüyle masaya yaklaştı, o kurabiyelerden bir tane ağzına atabilse sanki ömrüne ömür katılacaktı... Bir tane almak için elini uzattı... Ama birden karısı yetişti ve eline vurdu:
-"Çek elini bakayım... Onlar cenaze için..."

Adam stadta yerini almış. Aldığı bilet tribünün en uzak köşesinde. Yerine oturmuş birinci devreyi güç bela seyretmiş. O arada ön tarafta tam ortada bir koltuğun boş olduğunu fark etmiş. Devre arasında sıralar arasından geçip o boş yere ulaşmış. Yan koltuktaki adama sormuş:
- "Burası boş mu?"
- "Boş, demiş adam..."
- "Nasıl oluyor bu tıklım tıklım dolu stadda boş yer kalmış..."
- "Orası benim eşimin," demiş adam, "aylar önce bu maç için almıştık. Ama eşim vefat etti..."
- "Çok üzüldüm," demiş bizimki, "ama dost ve akrabalarınızdan birine neden vermediniz bileti?" Adam kafasını hüzünle sallamış;
- "Onların hepsi şu anda cenazede"